Period: Mart-novembar. (Može i tokom januara ili februara ako je snijeg iznad 1200 mnv.)

Prilaz: Nikšić – put za Trebinje – Kuside – Trubjela – skretanje za Brestice (postoji putokaz) – Repićke aluge.

Od skretanja sa asfaltnog puta do „parkinga“ ima nešto više od 5 km makadama. Imate dva važna razdvajanja – na prvom idete lijevo, odnosno pravo (desno su Jabuke i Trešnjevo), a na drugom idete desno (lijevo su Brestice). Na sve ostale sporedne puteve ne morate obraćati pažnju jer su vidljivo slabije korišćeni. Nakon zaseoka Repićke aluge (par kuća sa lijeve strane do kojih se spušta pristupni put) slijedi krivina na desno a zatim na lijevo. Na početku druge krivine sa desne strane nalazi se mala kružna livada. Tu ostavljate automobil. (Nema potrebe da vozite dalje do Savine kru-ške – put je sve lošiji, a osim toga, odatle i uspon traje manje od sat vremena.)

Visinska razlika: oko 400 m

 Opis ture: Pusti Lisac je najveće šumom pokriveno uzvišenje koje vidite. Put ga obilazi sa desne strane. Nastavite da hodate sve dok ne vidite greben koji se postepeno spušta i bukvalno spaja sa put-em. Na tom mjestu počinje i posljednja, velika krivina u lijevo prije zaseoka Savina kruška (nekoliko limom pokrivenih kuća). Završni uspon prvo ide tim travnato-kamenitim grebenom, a ubrzo uočavate i drugi koji se skoro paralelno pruža sa desne strane.

Šuma je rijetka, pa nećete imati problema da se u pogodnom trenu-tku „prebacite“ na njega. Čak postoji i prirodni ulaz kojim je možda nekada išla staza. Savladavate dva „lažna“ vrha i dolazite na cilj. Na žalost, sa vrha nemate pogled prema sjeverozapadu, jer vas u tome sprečava gusta bukova šuma. Ali zato, ako imate sreće, sa Pustog Lisca se pod određenim vremenskim uslovima može viđeti Jadransko more, desno od Lovćena.

Napomena: Staza od puta nemarkirana, dijelom i ne postojeća.

Do Pustog Lisca se ranije dolazilo iz Broćanca (Nikšićkog) vrlo lošim makadamskim putem. Staza kroz šumu do Međedovog dola, koja se odvajala od jedne nagle krivine u lijevo na šestom kilometru, je sada skoro nevidljiva. Uspon ka vrhu je počinjao od ograđenih livada (prije kuća). Staza je išla kroz lijepu borovu šumu prema jugozapadu i vodila do nekoliko dolova. Do vrha se dolazilo preko par manjih uzvišenja.